Jak wiązać apaszkę do płaszcza? Proste i stylowe sposoby

Jedwabna apaszka potrafi zmienić prosty płaszcz w stylizację, którą oglądasz na zdjęciach z ulic Paryża. Czasem wystarczy jeden supeł, inny materiał albo inna długość końców. Z tego tekstu dowiesz się, jak wiązać apaszkę do płaszcza, żeby było i ciepło, i bardzo stylowo.

Jak dobrać apaszkę do płaszcza?

Zanim zaczniesz ćwiczyć węzły, dobrze jest dopasować samą apaszkę do płaszcza damskiego. Za mała zniknie pod kołnierzem, a zbyt duża może przytłoczyć sylwetkę i zaburzyć proporcje. Wysokość kołnierza, szerokość klap, a nawet kolor podszewki wpływają na to, jaki model zagra najlepiej.

Do klasycznego trencza sprawdzi się apaszka jedwabna 90×90, do grubego, pudełkowego płaszcza wełnianego lepsza będzie większa chusta, a do krótkiego płaszczyka o prostym kroju możesz śmiało sięgnąć po wąski, długi szal z wiskozy. Masz wrażenie, że cienka chusta ginie przy masywniejszym kołnierzu? Wtedy warto sięgnąć po intensywny kolor albo wyrazisty print w kratę, grochy czy motyw łańcuchów.

Przy wyborze apaszki do płaszcza przyda się prosty zestaw pytań, który możesz mieć w głowie przy zakupach:

• czy kołnierz płaszcza jest niski, wysoki czy ma szerokie klapy,
• czy zależy Ci bardziej na cieple, czy na efekcie biżuterii,
• jakie kolory dominują w Twojej szafie zimowej,
• czy wolisz gładkie tkaniny, czy wzory w kratę, kwiaty, monogramy,
• czy częściej nosisz płaszcz rozpięty, czy szczelnie zapięty.

Dobrze pomaga też prosta tabela, która łączy typ płaszcza, rozmiar chusty i styl wiązania:

Warto podkreślić, że materiał ma ogromne znaczenie. Kaszmir i miękka wełna dają więcej objętości, jedwab lepiej układa się w drobne supełki i kokardy. Wiskoza oraz mieszanki z bawełną są dobrym kompromisem na sezon przejściowy, kiedy płaszcz jest lżejszy, a stylizacja ma być bardziej swobodna.

Jak wiązać apaszkę pod kołnierzem płaszcza?

Wiązanie apaszki pod kołnierzem sprawdza się przy płaszczach z wyraźnym dekoltem w kształcie litery V. Taki sposób daje porządek w okolicy szyi, zasłania „dziurę” między klapami, a jednocześnie działa jak subtelny naszyjnik. Dobre ułożenie kołnierza na tkaninie sprawia, że całość wygląda bardzo elegancko, nawet przy prostym węźle.

Supeł francuski

Supeł francuski, znany też jako mały węzeł paryski, to klasyka w stylu stewardess i paryżanek. Dobrze wygląda zarówno przy cienkiej jedwabnej gawroszce, jak i przy nieco grubszej chustce z wełny. Ten sposób łączy funkcję biżuterii z lekką osłoną szyi.

Aby łatwiej zapamiętać kolejne ruchy, możesz potraktować to jak krótką mini instrukcję:

1. Złóż apaszkę w trójkąt i zwiń od podstawy w dość wąski pasek.
2. Przyłóż środek paska do przodu szyi i skrzyżuj końce z tyłu karku.
3. Przesuń oba końce z powrotem na przód.
4. Zawiąż niewielki supeł tuż pod kołnierzem płaszcza i lekko go dociśnij.

Jeśli chcesz efekt typowo „francuski”, przesuń supeł lekko na bok. Przy rozpiętym trenczu taki detal pięknie podkreśla linię szczęki i ożywia twarz.

Płaski węzeł

Płaski węzeł sprawdza się wtedy, gdy zależy Ci na gładkiej powierzchni pod kołnierzem. Nie tworzy wypukłości, dzięki czemu płaszcz dobrze się zapina, a szyja jest zasłonięta, ale bez zbędnej objętości. To dobre rozwiązanie do biura, do koszuli i do płaszcza o prostych, minimalistycznych liniach.

W praktyce wygląda to prosto. Składasz apaszkę w wąski pasek, owijasz wokół szyi raz, krzyżujesz końce i przekładasz je tak, aby jeden leżał płasko na drugim. Oba chowasz pod klapami lub pod zapiętym płaszczem. Efekt przypomina cienki, kolorowy kołnierz, a nie klasyczny szalik.

Asymetryczny supeł

Asymetryczny supeł to bardziej swobodna wersja francuskiego wiązania. Zastanawiasz się, jak dodać stylizacji luzu, nie rezygnując z elegancji? Wystarczy przesunąć supeł jeszcze niżej na bok i zostawić krótkie końce, które niemal dotykają kołnierza.

Ten sposób dobrze wygląda przy krótszych apaszkach i płaszczach z rozpiętymi dwoma górnymi guzikami. Daje efekt „jakby mimochodem”, a w rzeczywistości jest starannie przemyślany. Szczególnie ładnie prezentuje się przy gładkich trenczach i apaszkach w kratę lub w drobne kropki.

Mała apaszka zawiązana blisko szyi działa jak biżuteria i potrafi odmienić nawet bardzo prosty, beżowy płaszcz.

Jak wiązać apaszkę na wierzchu płaszcza?

Cienka chusta założona na wierzch okrycia zmienia się w mały szal. Taki sposób wiązania daje więcej ciepła na klatce piersiowej i ramionach, a przy tym mocniej eksponuje wzór i kolor. Dobrze sprawdza się przy dużych, miękkich apaszkach, które można formować w trójkąt.

Apaszka jak szal

Najprostsza wersja to ułożenie apaszki w trójkąt. Składasz kwadrat po przekątnej, kładziesz czubek trójkąta na klatce piersiowej, a końce prowadzisz do tyłu. Możesz je tam związać albo przełożyć z powrotem do przodu i wpuścić pod pasek płaszcza. Tworzy się wtedy coś na kształt miękkiej kamizelki.

Ten sposób jest dobry, gdy wiatr mocno wychładza okolice dekoltu. Tkanina przykrywa dużą część klatki piersiowej, a wzór apaszki staje się ważnym elementem stylizacji. Przy płaszczu w jednolitym kolorze możesz wybrać intensywne barwy, przy płaszczu w kratę lepszy będzie stonowany motyw lub gładka chusta.

Jeśli chcesz, by apaszka stabilnie leżała na ramionach, możesz wykorzystać jeszcze kilka trików:

• przytrzymaj końce cienkim paskiem w talii,
• wpuść delikatnie brzegi pod klapy płaszcza,
• zepnij rogi ozdobną agrafką od spodu,
• zawiąż luźny supeł w okolicy talii, zostawiając trójkąt swobodnie na przodzie.

Apaszka jak kaptur

Większa, miękka chusta może zastąpić czapkę. To dobra opcja, kiedy płaszcz nie ma kaptura, a klasyczne nakrycia głowy Ci nie pasują. Dużą apaszkę składasz w trójkąt, kładziesz na głowie tak, aby twarz została odsłonięta, a końce spływały po ramionach.

Następnie końce prowadzisz z przodu pod brodę i wiążesz na luźny supeł lub krzyżujesz i puszczasz wzdłuż klatki piersiowej. Przy lekkich tkaninach, jak wiskoza czy cienka wełna, uzyskasz miękki, trochę retro efekt à la Audrey Hepburn. Przy grubszych materiałach zyskasz więcej ciepła, a wiązanie zadziała podobnie jak szal à la kaptur znany z grubych szalików.

Jak wiązać apaszkę, gdy chcesz mocny akcent stylizacji?

Są dni, kiedy apaszka ma grać pierwsze skrzypce. Zastąpi naszyjnik, doda koloru twarzy, podkreśli talię albo stanie się jedynym wzorzystym elementem w całym zestawie. Wtedy warto wybrać wyraziste wiązania, które od razu przyciągają wzrok.

Kokarda

Kokarda z apaszki świetnie współgra z jednolitym płaszczem w stonowanym kolorze. Składasz chustę w pasek, owijasz raz wokół szyi i zawiązujesz klasyczną kokardę jak przy sznurówkach. Im szersza i miększa tkanina, tym bardziej spektakularny efekt.

Kokardę możesz umieścić centralnie pod brodą albo lekko przesunąć na bok. Sprawdza się to przy stylu retro, ale także przy nowoczesnych, prostych płaszczach, kiedy reszta dodatków pozostaje bardzo oszczędna. To też dobry trick na zastąpienie naszyjnika przy jednolitej, gładkiej górze stroju.

Na bok w stylu paryskim

Wiązanie na bok, mocno przy szyi, to klasyka paryskiego stylu. Apaszkę składasz w wąski pasek, owijasz raz wokół szyi, a supeł wiążesz wysoko, blisko ucha. Końce powinny być krótkie, najlepiej sięgające maksymalnie kilku centymetrów.

Taki sposób pięknie wygląda przy płaszczach z rozpiętymi górnymi guzikami. Ładnie odsłania obojczyki, więc dobrze współgra z golfem z cienkiej dzianiny, dekoltem w łódkę albo prostą koszulą. Całość jest prosta, ale bardzo charakterystyczna i od razu kojarzy się z miejskim, francuskim szykiem.

Apaszka jak naszyjnik

Jeśli nie przepadasz za klasycznymi szalikami, możesz potraktować apaszkę jak tekstylną biżuterię. Z dużej chusty tworzysz długi pasek, na środku zawiązujesz jeden supeł, a bliżej końców jeszcze dwa kolejne. Potem wiążesz końce z tyłu karku. Na przodzie zostaje linia „koralików” z tkaniny.

Taki „naszyjnik” świetnie wygląda na tle prostego, gładkiego płaszcza, szczególnie w ciemnym kolorze. Dobrze sprawdza się też z golfem, kiedy cała dekoracja koncentruje się w okolicy twarzy. Ten trik pozwala wykorzystać nawet bardzo wzorzyste apaszki, które w klasycznym wiązaniu mogłyby przytłaczać.

Kolorowa apaszka potrafi zastąpić cały komplet biżuterii, jeśli tylko dasz jej miejsce w centrum stylizacji.

Jak dbać o apaszki i łączyć je z innymi dodatkami?

Dobrze pielęgnowana apaszka służy przez wiele sezonów. Matowy, zmechacony jedwab albo rozciągnięta wełna tracą swój urok, więc sposób prania i przechowywania ma realny wpływ na to, jak chusta wygląda przy Twoim płaszczu. Do tego dochodzi jeszcze łączenie jej z innymi dodatkami, jak czapka, rękawiczki czy torebka.

Materiały i pranie

Na metce znajdziesz zwykle najważniejsze wskazówki, ale ogólna zasada jest prosta. Jedwabne apaszki najlepiej prać ręcznie w chłodnej wodzie, w delikatnym płynie. Zbyt wysoka temperatura może je zmatowić i skurczyć. Wełna i kaszmir lubią krótkie, łagodne pranie, bez silnego wyżymania.

Susz apaszki na płasko, na ręczniku, z daleka od kaloryfera. Wysoka temperatura przyspiesza filcowanie się włókien i odkształcenia. Jeśli musisz je wyprasować, rób to przez cienką ściereczkę, ustawiając niską temperaturę odpowiednią dla danego materiału.

Prosta lista na lodówkę lub do szafy pomoże szybko przypomnieć sobie najważniejsze zasady:

• czytaj metki i dopasuj temperaturę prania do materiału,
• piercz jedwab i kaszmir ręcznie w chłodnej wodzie,
• nie susz apaszek na gorącym grzejniku,
• prasuj przez ściereczkę, na niskiej temperaturze,
• nie wiąż bardzo mokrej chusty, bo może się trwale odkształcić.

Przechowywanie i łączenie dodatków

Najlepiej, gdy apaszki leżą złożone na płasko lub delikatnie zwinięte w rulon. Wieszanie ich na cienkich haczykach może rozciągać tkaninę. Jeśli masz kilka ulubionych chust, ułóż je kolorami, wtedy łatwiej dobrać coś do konkretnego płaszcza i torebki.

Jak łączyć apaszkę z innymi dodatkami, żeby nie przesadzić? Jeśli chusta ma intensywny wzór, wybierz gładką czapkę i rękawiczki. Gdy płaszcz jest mocno kolorowy, lepiej sięgnąć po spokojną, gładką apaszkę do płaszcza w beżu, granacie lub czerni. Ciekawy efekt daje też powtórzenie jednego koloru z wzoru apaszki w torebce albo butach. Dzięki temu całość wygląda spójnie, nawet jeśli sam węzeł jest bardzo prosty.

Dobry test na koniec to krótkie spojrzenie w lustro i lekkie poprawienie apaszki ręką, tak jak zrobiłaby to doświadczona stylistka przed wyjściem na ulicę.